Wat is de oorsprong van de ziekte van Alzheimer?

Hoewel men momenteel de redenen voor het verschijnen van Alzheimer niet kent, kent men wel enkele oorzaken die worden beschouwd als risico factoren voor dementie zoals cardiovasculaire aandoeningen.

Over de ziekte van Alzheimer

Verscheidene pathologieën kunnen worden inbegrepen in die categorie van vasculaire aandoeningen zoals onder meer hypertensie, hypercholesterolemie (hoog cholesterol gehalte in het bloed) of hartinsufficiëntie die allemaal gewoonlijk specifieke medicatie vereisen voor het bevorderen van de bloedstroom.
Maar de behandeling kan worden bemoeilijkt wanneer de personen die lijden aan cardiovasculaire aandoeningen bovendien te maken hebben met andere pathologieën zoals Alzheimer.

Hoewel er momenteel geen genezingswijze bestaat voor de ziekte van Alzheimer, zijn er wel verscheidene medicamenten verkrijgbaar die haar voortuitgang trachten te bestrijden. Ze geven de patient meer kwaliteitstijd, door de voortgang van de neurodegeneratieve ziekte af te remmen. In voorgaande studies heeft men geobserveerd dat bepaalde medicamenten een zekere invloed kunnen hebben op de effectiviteit van de behandeling van Alzheimer.
Bovendien moet ermee worden rekening gehouden dat de leeftijd van de patienten gewoonlijk hoog ligt, waardoor het heel belangrijk is om de medicatie zodanig aan te passen dat ze zo effectief mogelijk is om zowel de vooruitgang te behandelen van de ziekte van Alzheimer als de speciefieke cardiovasculaire aandoening waaraan elke patient lijdt.
Vandaar het belang om enige referentie te bezitten over het percentage van de patienten met Alzheimer die bovendien medicamenten gebruiken voor de behandeling van cardiovasculaire aandoeningen.
Dat is net wat het Karolinski Instituut, het Universitair Ziekenhuis van Stockholm, het Karolinski Universitair Ziekenhuis (Zweden) en het Internationaal Centrum voor Klinisch Onderzoek en Universitair Ziekenhuis van Santa Ana (Tsjechische Republiek), wier bevindingen gepubliceerd werden in het wetenschappelijk magazine Alzheimer’s Research & Therapy, trachten uit te zoeken.

Onderzoek naar de ziekte van Alzheimer

Voor de analyse van de data werd het Nationaal Register van de Regering van Zweden geraadpleegd, tussen de jaren 2007 en 2012. Dit omvatte achtentwintig duizend zeven honderd tweeëntwintig patienten gediagnosticeerd met dementie.  
Slechts éénentwintig duizend vierhonderd achtenvijftig van de patienten die deelnamen aan de studie werden specifiek gediagnosticeerd met Alzheimer, waarvan 42 % vrouwen. De betrekkinghebbende resultaten waren duidelijk. Meer dan 65% van de personen die deelnamen aan de studie worden bovendien behandeld voor cardiovasculaire aandoeningen.
Bovendien toonde de studie een serie data aan zonder ze naar waarde te schatten zoals het feit dat mannen meer hartmedicatie verbruiken dan vrouwen, dat personen die alleen leven minder hartmedicatie nemen, en dat het verbruik van die medicatie bij ouderen verhoogde.
Zoals de auteurs van die studie aantonen, moet dat een belangrijke factor zijn op het moment dat een gezamenlijke behandeling wordt vast gesteld opdat in geen enkel geval het ene het andere negatief zou kunnen beïnvloeden.
Bovendien is het noodzakelijk medicatie te ontwikkelen die beide pathologieën behandelt. Er valt toe te voegen dat de studie niet bekijkt wat de bestaande relatie is tussen beide, afgezien van het melden dat cardiovasculaire aandoeningen een risico factor vormen. Namelijk, als personen die cardiovasculaire aandoeningen hebben, behoren tot een bepaald peroonlijkheids type, het type A, wat wordt geassocieerd met hoge competitiviteits- en stress niveaus, dan moet men zich afvragen of personen met een type A persoonlijkheid meer kans hebben op het ontwikkelen van Alzheimer.

Farmacologische behandeling

Klik op de bewerken-knop om deze tekst te wijzigen. Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo. Deze therapieën, ontworpen door bezigheidscentra, trachten de hersenactiviteit opnieuw te wekken en nieuwe communicatie manieren te ontwikkelen om toegang te verschaffen tot het geheugen, gebruik makend van andere geheugensstrategieën om het probleem aan te pakken.
Hiermee wordt het terug ophalen bewerkstelligd van een deel van het geheugen die tot dat moment verloren gegaan was door ongebruik of simpelweg door gebrek aan aandacht. In de eerste etappes van de behandeling kan dit de indruk wekken dat het geheugen volledig wordt opgewekt of dat men zelfs een beter geheugen heeft dan men kon genieten gedurende de laatste jaren.
Maar het betreft niet meer dan een strategie die de voortgang van de ziekte verzacht, zodat het nodig is om een doorlopende inspanning te doen opdat de voorvermelde strategie effectief zou zijn en niet verloren zou gaan door ongebruik.